October 27, 2010

Σεισάχθεια.Η Άννα

Κι αυτό που με μαγεύει περισσότερο είναι η γαλήνη μας,η πλήρης ηρεμία,που,ενώ είμαστε ευτυχείς,δεν το φωνάζουμε,σαν να μην έχουμε ούτε λίγο ενθουσιαστεί.Μ'αρέσει που αυτό το τόσο σπάνιο το αντιμετωπίζουμε σαν αναμενόμενο και φυσικό.Ακόμα και τα σώματά μας υπακούν σ'αυτή την ηρεμία και το πάθος στα φιλιά και στ'αγκαλιάσματα είναι γνήσιο.Σαν κάθε ανάσα να βρίσκεται ακριβώς εκεί που πρέπει, δε μας περισσεύει ούτε ένας αναστεναγμός.Φαίνεται πως υπάρχουν στιγμές που το αλλόκοτο γίνεται απλώς αποδεκτό,γιατί η ανάγκη για αλήθεια φτιάχνει από μόνη της αλήθεια.Όπως μια ατόφια επιθυμία για ομορφιά γεννάει την ομορφιά.
  Κι είναι σαν να τα ζω όλα για πρώτη φορά.Σκέφτομαι πως το ιδανικό είναι να ξεχνάς και να θυμάσαι κατά βούληση.Η μνήμη κλέβει το μεγαλείο του πρωτόγνωρου.Η λήθη είναι καμιά φορά πιο σημαντική.




October 18, 2010

στην πόλη μου.

                                                       και έτσι κοιτάω τα σύννεφα,
                                               δες τα πως ταξιδεύουν.


October 14, 2010

LOVE MY SISTER

                                                          even though ..

October 13, 2010

you may say i'm a dreamer


but i'm not the only one.

Dream a little dream of me

http://www.youtube.com/watch?v=7ThRVUcmSa0&feature=related






               Stars shining bright above you
Night breezes seem to whisper "i love you"
Birds singin’ in the sycamore trees
Dream a little dream of me

Say nighty-night and kiss me
Just hold me tight and tell me you’ll miss me
While I’m alone and blue as can be
Dream a little dream of me

Stars fading but I linger on dear
Still craving your kiss
I’m longin’ to linger till dawn dear
Just saying this

Sweet dreams till sunbeams find you
Sweet dreams that leave all worries behind you
But in your dreams whatever they be
Dream a little dream of me

Πώς ο κόσμος έγινε χρωματιστός-Zarko Petan




 Κάποτε,στους πολύ πολύ παλιούς καιρούς,
ο κόσμος δεν ήταν χρωματιστός όπως σήμερα.
Ήταν σαν ένα κομμάτι άσπρο χαρτί προτού κάποιος το γεμίσει με γράμματα και σχέδια.Όλα ήταν κάτασπα : ο ουρανός και η θάλασσα, τα βουνά και τα λιβάδια, τα ποτάμια και τα δάση.
 Μια μέρα, ο Αλέξης, που αργότερα θα γινόταν ένας διάσημος ζωγράφος, πήρε για δώρο μια κασετίνα με νερομπογιές.
- Τι να κάνω με τις νερομπογιές ; ρώτησε τη μαμά του.
-Ζωγράφισε.
-Τι να ζωγραφίσω ;
-Να, χρωμάτισέ τα όλα με τη σειρά.Τον ουρανό και η θάλασσα, τα βουνά και τα λιβάδια, τα ποτάμια και τα δάση.
 Ο Αλέξης πήρε  από την κασετίνα το πιο μεγάλο πινέλο. Το βούτηξε στο γαλάζιο χρώμα κι άρχισε να βάφει  τον ουρανό που απλωνόταν από πάνω τους. Επειδή δεν ήταν συνηθισμένος σ΄αυτήν τη δουλειά, δεν άπλωνε το χρώμα ομοιόμορφα. Σε μερικά σημεία έβαλε τόση πολλή νερομπογιά,
ώστε μερικές πελώριες σταγόνες της έπεσαν στη θάλασσα και στα ποτάμια. Έτσι οι θάλασσες και τα ποτάμια έγιναν κι αυτά γαλάζια.
 Ύστερα ο Αλέξης καταπιάστηκε με τα βουνά. Τα χρωμάτισε με γκρίζο χρώμα.Αλλά του τέλειωσε γρήγορα κι έτσι οι κορυφές των βουνών έμειναν άσπρες όπως και πρίν.
 Στα λιβάδια και στα δάση άπλωσε πράσινη νερομπογιά. Με τα πιο μικρά πινέλα γέμισε τα λιβάδια με πολύχρωμες πιτσιλιές.
Αυτές ήταν τα λουλούδια.
 Όταν ξόδεψε όλα του τα χρώματα, φώναξε τη μαμά του και της είπε :
-Κοίτα, μαμά, άλλαξα τον κόσμο.
Αλλά η μαμά του απάντησε :
-Δεν τον άλλαξες, αυτό είναι πολύ δύσκολο. Τον χρωμάτισες μονάχα.
Έτσι ο κόσμος έγινε χρωματιστός.

October 12, 2010

Η ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη είναι σαν τον καθρέφτη. Όταν αγαπάς κάποιον γίνεσαι ο δικός του καθρέφτης κι αυτός γίνεται δικός σου.
Σκεφτόμαστε πολύ λιγότερο απ'όσο ξέρουμε,ξέρουμε πολύ λιγότερο απ'όσο αγαπάμε,αγαπάμε πολύ λιγότερα απ'αυτά που υπάρχουν, και σ'αυτό το συγκεκριμένο βαθμό είμαστε πολύ λιγότερο απ'αυτό που πραγματικά είμαστε!
Είναι ευκολότερο και πιο σίγουρο γι'αυτόν να μένει μόνος, έστω κι αν νιώθει μια φυσική παρόρμηση να σχετιστεί με άλλους, παρά ν'αφεθεί στον κίνδυνο να τον πληγώσουν.
Ο κάθε άνθρωπος αγαπά με το δικό του περιορισμένο τρόπο, και δε μοιάζει να συσχετίζει τη συνακόλουθη σύγχυση και μοναξιά του, με την έλλειψη γνώσης του για το τι είναι αγάπη.
Λέο Μπουσκάλια...





Louis Garrel

On me dit que nos vies ne valent pas grand chose,
Elles passent en un instant comme fanent les roses.
On me dit que le temps qui glisse est un salaud que de nos chagrins il s'en fait des manteaux pourtant quelqu'un m'a dit...

Que tu m'aimais encore,
C'est quelqu'un qui m'a dit que tu m'aimais encore.
Serais ce possible alors ?

On me dit que le destin se moque bien de nous
Qu'il ne nous donne rien et qu'il nous promet tout
Parais qu'le bonheur est à portée de main,
Alors on tend la main et on se retrouve fou
Pourtant quelqu'un m'a dit ...

Mais qui est ce qui m'a dit que toujours tu m'aimais?
Je ne me souviens plus c'était tard dans la nuit,
J'entend encore la voix, mais je ne vois plus les traits
"Il vous aime, c'est secret, lui dites pas que j'vous l'ai dit"
Tu vois quelqu'un m'a dit...

Que tu m'aimais encore, me l'a t'on vraiment dit...
Que tu m'aimais encore, serais ce possible alors ?

On me dit que nos vies ne valent pas grand chose,
Elles passent en un instant comme fanent les roses
On me dit que le temps qui glisse est un salaud
Que de nos tristesses il s'en fait des manteaux,
Pourtant quelqu'un m'a dit que...





Blue Valentine

http://www.youtube.com/watch?v=BM0A_yg8XjU
If the stars don't shine if the moon wont rise, If I've ever seen a city summon again.
You wont hear me cry, this I testify. Please believe me boy you know I wont lie.
As long as there is...
If you love a soul more then fame and gold. And that soul feels the same about you. Its a natural fact, there is not turning back. And here is some advise to you.... 
You got to say is...
Sweet love is real, you don't have to show it. Breathing is true, to everyone who knows cause there be no one but,You and Me,No body baby but you and me You and Me






window trees

If I was young ,I'd flee this town
I'd bury my dreams underground
As did I,we drink to die, we drink tonight

far from home


October 10, 2010

Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ




Κοίτα το παιχνίδι που παίζεται σήμερα,
είναι ατελές...
Σου μιλάει ένας όμορφος,με άσχημο πρόσωπο,
κι εσύ ακούς προσεκτικά και καλά τους κανόνες,συγκεντρωμένη στη φωνή του μόνο.
Και στο στόχο.
Ο στόχος είπαμε είναι να μη το φτάσεις ποτέ,
η καθυστέρηση των απολαύσεων
και δύο χείλη ταλαντεύνται ακαθόριστα μέσα σ ένα μικρό πεδίο για όσο αντέξει...
Λογάκια και λογάκια και λογάκια
και ετοιμόλογοι ιππότες στάζουν μέλι,
απ το στόμα κι απ το βλέμμα κι απο το άγγιγμα.
Ναί φίλε μου,
Όταν είναι απο καρδιάς το νοιώθεις!
Από καρδιάς δεν υπάρχουν προβλήματα στη ρόδα,ούτε εκφραστικά!
Κι αν καθυστερεί η αμοιβαιότητα, δεν είναι θέμα!
Για την απόλαυση κάτι λέγαμε και τα παιχνίδια...
Θα φανεί όμως...
Θα φανεί!
Και όταν αυτό συμβαίνει μένουν εκεί και δε χορταίνουνε τα μάτια τους.
Ούτε τις λέξεις.
Ούτε και αυτά που δεν χρειάζεται να λεγχθούν!
Έτσι απλά προκύπτουν
μέσα σε μία ευτυχή σύμπτωση.


ΥΓ.Τον φτάσαμε το στόχο στο παιχνίδι,
ας έρθεις μια μέρα χωρίς κανόνες να τον χάσουμε.
Για την καθυστέρηση των απολαύσεων,πάλι...

από τον άνθρωπο που με κατάλαβε.


cada dia

                                                                   cada dia pienso en ti
                                                                pienso un poco mas en ti
                                                                 despedazo mi corazon
                                                                 se destruye algo de mi
                                                                  cada dia pienso en ti
                                                               pienso un poco mas en ti
                                                                cada vez que sale el sol
                                                                busco un algo de valor
                                                                    para continuar asi
                                                                y te veo asi no te toque
                                                                 rezo por ti cada noche
                                                                 amanece y pienso en ti
                                                                 y retumba en mis oidos
                                                                 el tic-tac de los relojes
                                                                  y sigo pensando en ti
                                                                     y sigo pensando.
..

October 8, 2010

les reves d'un petit enfant

"Comme des enfants"
 
Alors tu vois, comme tout se mêle
Et du coeur a tes lèvres, je deviens un casse-tête
Ton rire me crie, de te lâcher
Avant de perdre prise, et d'abandonner
Car je ne t'en demanderai jamais autant
Déjà que tu me traites, comme un grand enfant
Et nous n'avons plus rien, à risquer
À part nos vies qu'on laisse de côté

Et il m'aime encore, et moi je t'aime un peu plus fort
Mais il m'aime encore, et moi je t'aime un peu plus fort...